Freerunning

New York, 23/8/2015 – ‘Niets saaier dan het platteland’, zei een goeie vriend van mij ooit. ‘Ken je één goed idee dat aan het brein van een eenzame buitenmens is ontsproten?’, voegde hij eraan toe. De baarmoeder van de ideeën is dus de stad. Daar komen veel mensen samen en die moeten van alles bedenken om elkaar de kop niet in te slaan op die beperkte oppervlakte…  Appartementen, want in huizen kan te weinig volk. Voetpaden, want je moet de paardenkarren scheiden van de voetgangers. Rioleringen, want anders gaat het stinken. En regels, véél regels. Als dat er allemaal is, denkt de stadsmens na over kunst, politiek en filosofie. De stadsmens verveelt zich gauw. Hij wil musea en theater, af en toe een concert of een voetbalmatch. Sport spruit eveneens voort uit verveling, want een buitenmens kruipt na gedane arbeid snel in zijn alkoof. Hij heeft geen tijd om spelletjes te bedenken. New York echter is één groot circus, waarin de artiesten overdag moeiteloos het geld van de straten scheppen om zich daarna zinledig bezig te houden met joggen en fietsen. De meer getalenteerden met MBX’en, slacklining en freerunning. Liefst met een GoPro op de borst of het hoofd. Een groepje freerunners kruist ons pad op zondag. Vier mannen ‘all muscle and nerve’ en één bevallig meisje met een inkijk die in Amerikaanse tv-series normaal met zwart wordt overplakt. Een paar minuten later zal ze zich flikflakkend over de straatstenen voortbewegen…  Wij staren bewonderend, maar de New Yorkers genieten van hun zondagsrust en kuieren emotieloos voorbij de zoveelste excentriekelingen in hun circus.

Freerunners op de fiets op zoek naar thrills (FDC)

New York is our gym (FDC)