New York, 23/8/2015 – We fietsen door Greenwich Village, iconische
wijk die vooral op mijn netvlies gebrand staat als wieg van muzikaten als Bob
Dylan en Jimmy Hendrickx. Om er maar twee te noemen. The Village was voor
beiden de plaats waar ze somebodies werden… Ik probeer de zwart-wit-beelden in
mijn hoofd te matchen met de gevels waar we voorbijrijden. Ik herken alleen de
Stonewall Inn in Christopher Street, waar de Stonewall riots in de sixties
hebben geleid tot meer gay rights. De flarden Kerouac die ik me voor de geest
haal, zijn hier niet te vinden. De beatniks zijn al lang weg. Greenwich Village
is ten prooi gevallen aan gentrification. Bohemiens vestigen zich tussen het
gewone volk in een aftandse wijk, die daardoor aandacht en opwaardering krijgt.
Daarna stijgen de huizenprijzen en komen de rijken en maken er hun eigen getto
van, waar alleen nog toeristen zoals ik zich vergapen aan wat er niet meer is
en veel te veel betalen voor een slappe koffie. Ook New York University zit in
the Village. Als we in University Place rijden (het is een straat en geen
place), zien we een onverklaarbaar tafereel. Op de stoep zit op een bureaustoel een onmiskenbaar
dronken zwarte man te slapen, één voet geschoeid, de andere bloot. In zijn
linkerhand een witte sok, op de grond naast hem staat zijn andere schoen. Naast hem
ook een blad met een stuk tape, de tekst naar de grond gekeerd. Is dit een dronken
student of een gedrogeerde sukkelaar? Ik zal het nooit weten.
 |
| University Place, Greenwich Village (FDC) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten