New York – 23/8/2015 – Bij Central Park staan sandwichmen die proberen
fietsen te verhuren. Meestal studenten of arme sloebers naar wie het fortuin de
nek heeft toegekeerd. Ik spreek met een zwarte sympathieke kerel die ons de
prijs en de regels uitlegt. ‘Never accept a first offer’ denk ik, maar onze
vriend is snel en scheert al een flink stuk van de prijs. Samen met Karin V volgen we hem naar de shop. Ondertussen zetten we een boompje op. ‘Ah, you are
from Belgium’. Volgt de small talk over chocolate, beer en waffles … ‘Where are you
from?’ ‘Oh, I am from the Bronx’. Ik zeg, ‘Ah the cradle of Grandmaster Flash’.
‘You know GMF? Well you’re my man, you’re my man.’ Ik zing, ‘It's like a jungle
sometimes, It makes me wonder how I keep from goin' under’. Niks kan nog stuk tussen ons en we
hebben een goed gesprek over de pioniers van de rap maar ook over soul en Isaac
Hayes. Ik vraag nog snel of er in the Bronx iets te beleven valt. 'No man, same crazy shit as down here'. Bij de fietswinkel aangekomen, nemen we afscheid. Hij levert ons over aan
een assertief verkoopstertje dat in veilingtempo de smallprint van het contract
voorleest en eindigt met ‘do you have any questions?’ Neen dus. We geven onze
identiteitskaart als borg. Buiten staat een leger Latino’s met inbussleutels en
op het zicht stellen ze je zadel op de goede hoogte en kijken of de banden hard
genoeg staan. Na twee straten fietsen we op Madison. De Flandriens tegen de
Yellow Cabs.
 |
| Madison Avenue, quiet Sunday (FDC) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten