East Rutherford, New Jersey – 22/8/2015 – Geen Amerika zonder Football en
dus gaan we vandaag naar een pré-season wedstrijd in het nieuwe Met Life
Stadium. Het stadion, dat in 2010 geopend werd, kan je met de bus van de Port
Authority Terminal bij Times Square op een halfuurtje bereiken. Je moet er de
Hudson en de Hackensack rivers voor oversteken en krijgt gratis een prachtig
zicht op Manhattan. De wedstrijd start om 19u30 maar we zijn al een paar uur te
vroeg ter plaatse. Op de parking is een tailgate party aan de gang. Supporters
rijden hun auto’s met de koffers naar mekaar en daartussen maken ze een
gezellig plekje om te barbecueën. Ondertussen gooien ze wat
met een voetbal, lachen luid, drinken Bud Light en eten burgers en chicken
wings. Het orkest van de New York Giants speelt op de parking en zweept de
supporters op. Vanavond geven de Jacksonville Jaguars de Giants partij. Wij
praten wat met een gespierde kerel die in ontbloot bovenlijf wat ballen gooit met zijn zoontje. Hij
leert ons gauw hoe je die eivormige bal moet vastpakken. Wijsvinger op de
veters, of waar vroeger bij lederen ballen de veters zaten. Nu zitten ze ook in
plastic op de bal gegoten. We gooien een paar keer en het gaat vrij goed en het
is bovendien nog leuk. ‘Wow, natural talents’, roept de spierbundel. Amerikanen
zijn altijd enthousiast. Een VIP arriveert in een zwarte geblindeerde limousine
en rijdt het stadion binnen. Beyoncé hoop ik. Bij de security blijken onze rugzakjes
te groot. Geen probleem, bewaakte bewaring is voorzien. We eten hot dogs en
friet en drinken Coors. Op het blikje staan de Rockies en die veranderen van
kleur als het bier erin koel genoeg is om te drinken. Het stadion, dat plaats
biedt aan 82000 mensen, loopt langzaam vol. Velen in blauw-witte Giant T-shirts,
compleet met naam en nummer van de speler. Er schijnt ook een Beckham te zijn.
Op het kunstgras warmen de ploegen zich op. Allemaal kleerkasten met helmen. De
muziek staat luid, de installatie is van een uitzonderlijke kwaliteit, de
bassen laten je borstkas trillen. Op reuzenschermen zie je elk detail. Plots
vuurwerk en daar zijn ze. De wedstrijd start flitsend maar het wordt snel
duidelijk dat pré-season aftasten is, niemand wil zich pijn doen voor het
komende seizoen. Het spel ligt om de haverklap stil, terreinwinst gaat moeizaam,
geen spectaculaire touchdowns… Giants winnen en iedereen tevreden naar huis.
Voor ons is er nog een epiloog. Mijn maat vergeet zijn portefeuille en moet
terug. Moeilijker dan football, zo blijkt. Gorilla’s van de security vinden het
verdacht en kijken wantrouwig. Ik weet niet of ze echt gevaar kunnen inschatten
en altijd juist oordelen, maar afschrikken doen ze wel goed. Na wat heen en
weer komt een opgelucht man MET portefeuille weer buiten. Nu nog zijn
echtgenote weer aan zijn kant krijgen en de avond is geslaagd…
| Mijn thuis is waar mijn Bud staat (FDC) |
Zo leert een mens nog eens Amerika op een andere manier kennen.
BeantwoordenVerwijderen