Niagara Falls, Canada - 15/8/2015 - Niagara op een zaterdag. Hier vormt
de Niagararivier de grens tussen Amerika en Canada en stort het water zich in
een spectaculaire boogbeweging ongeveer vijftig meter naar beneden. De natuur zorgt
ervoor dat zowel Amerikanen als Canadezen een deel van de koek krijgen. Goat
Island splitst net vòòr de waterval de Niagara
in tweeën. Aan de ene kant de American Falls, aan de andere de meer
spectaculaire Horseshoe Falls. Het mooiste zicht op de waterval krijg je aan de
Canadese kant dus rijden we even dat land binnen. Aan de grens de gebruikelijke
show van de grenscontroleurs. Allemaal zonnebrillen, meestal een forse biceps en een gezicht in don’t-mess-with-me-modus.
Een pluim voor de mooie promenade langs
de Niagara. Iedereen kan hier zonder al teveel moeite al wandelend de waterval
bewonderen. Op een bootje raken zit er
voor ons niet in, niks gereserveerd en
geen zin om uren te wachten in de blakende zon. De avoid-the-wait-use-your
phone-app werkt niet. Iedereen die
aanschuift heeft immers een smartphone en probeert in de wachtrij de ander te vlug
af te zijn. G3, G4 en wifi zijn in overload dus geen digitale discriminatie
mogelijk. We wandelen naar het uiterste punt, waar het water zich tegen een
snelheid van 32km/u over de rand naar beneden stort. Een stevige borstwering
zorgt ervoor dat je op ongeveer één meter de bulderende watermassa in het niets
kan zien verdwijnen. De promenade is een processie van toeristen van over de
hele wereld. De Amerikaanse marketing trekt de massa aan, die op dezelfde manier naar dit
natuurfenomeen kijkt als naar de rollercoaster in Disneyland. Niagara is een pelgrimsoord voor zij die
houden van de Hard Rock Café, Planet Hollywood en Dracula
Castle. Niks voor mij dus.
| Op de achtergrond de Horseshoe Falls, let op de Itzakadoozie op de menukaart. Een popsicle van Nestlé, die een naam koos die kinderen leuk vinden en makkelijk kunnen uitspreken. (FDC) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten