Adam

18/8/2015 - Salem, MA - We verlaten ruraal Amerika en rijden richting Boston, meer nog dan Philadelphia symbool van de ontvoogding van de States. De meeste steden op onze weg getuigen van een Engels verleden: Manchester,  Canterbury, Portsmouth. Voor een hotel in Boston zijn er twee mogelijkheden: een goedgevulde beurs of vroeg boeken. Gezien wij niet over het eerste beschikken en ook niet voorzienig zijn, slapen we op een half uur rijden van Boston in Wakefield. Adam aan de hotelreceptie valt erg in de smaak bij Sabine D en Karin V.  Atletisch, zelfs door zijn pak heen, jeugdige haardos en überbeleefd. In de kamer worden we getrakteerd op de krachtigste airco die ik ooit gezien heb. Het geluid van de ventilator lijkt wel van een Boeing 747 te komen. Fris, dat wel! Het is valavond en we besluiten naar Salem te rijden, het heksenstadje aan de oceaan. Gezellig, beetje mondain misschien. Op aanraden van Adam eten we bij Finz Seafood and Grill. Wat wil een mens nog meer? De lichtjes fonkelen in de haven, de vis is verrukkelijk en de dienster is mooi genoeg om mee te dingen naar Miss Belgian Beauty. Winnen zou ze niet, want ze zou zakken voor de vraag: ‘can we have some more bread please’. 

Meerkeuzestress bij Finz in Salem