New York – 22/8/2015 – Onze avondwandeling door New York
begint in Mulberry Street in Little Italy. Grote drukte en pizzageur. Kelners schreeuwen naar voorbijgangers en
trachten ze in hun restaurants te lokken. Alle clichés over Italo-Amerikanen schijnen
te kloppen. In de etalages foto’s van de Godfather en de Soprano’s. De Niro, Pacino en Brando. Misdaad, Italianen
en New York. Hoe is het god mogelijk? Of neen, de huidige burgemeester is de Blasio
en die vóór hem Giuliani. Beiden hebben verdiensten voor
de opkuis van Manhattan en het leefbaarder maken van de stad. Wat Little Italy
betreft: het wordt steeds kleiner en vergaat binnenkort in de wurggreep van Chinatown…
We nemen plaats in een pizzeria en de ‘Napolitana’ smaakt zoals in Napels. Smeuïge
mozarella, verse tomaat, vier zwarte olijven en vier zoute ansjovisjes. De stijl van
de obers is die van het zuiden, attent maar met een mix van zowel superioriteit als verveling
in de tred. Mijn maat, die hoog oploopt met de correctheid en strengheid van
het Amerikaanse belastingsysteem, moet zijn mening herzien als de ober een
voorstel doet om een deel van de rekening ‘zwart’ te betalen. ‘This
means no state tax and a free drink on top’. De ober komt uit Ecuador en is de vriendelijkheid in persoon. Toch slaat mijn fantasie op hol en ik zie nu de Niro, Brando en Pacino opduiken met geladen
Beretta’s in de hand. De clichés ontkrachten zal niet voor vanavond zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten